Söylenmeyenler

Söylemek istediklerimizi söyleyemediğimiz anlarımız varya hepimizin kimisinin yastıga başını koyunca dank eder kimisinin konuşmanın geri kalanında bir uğultu halinde belirir beyin kıvrımlarını yer.
İç sesin milyon kere bu cevabı vermeliydim yada şu duygularımı ifade etmeliydim diye başını ağrıtır. Zaten doğru anlarda kurulan yanlış kelimeler değil mi hayatımız.

İşte öyle bir andı benimki sana veda etmeye mecbur hissettigim anda bile kalbimden geçenlere aklım adapte olamıyordu umudum du tükenen kesinlikle sevgim değil hatta tüm hatalarımıza rağmen olduğu gibi kabullenmek çok kolaydı benim için kalıplara sokmaya bayıldığımız sevgi tam olarak bu dedim içimden.
Aslında tek demek istediğim kimsenin seni sevmedigini düşündügün anlarda şu koca adi dünyada en yalnız hissettiğin anda bile beni ara çünkü ben seni ebediyen koşulsuz sevecegim.